İyileşme, dışarıda bir şeyleri düzeltmekten çok, zihnin içindeki algıyı sevgiyle dönüştürmekle başlar. Özşefkat de bu dönüşümün en temel kapılarından biridir. Çünkü biz, kendimize nasıl bakıyorsak, dünyayı da o gözle görüyoruz. İçeride yargı varsa dışarıda sertlik; içeride anlayış varsa dışarıda yumuşaklık deneyimleriz. Kendimizi yargılamak, çoğu zaman farkında olmadan öğrendiğimiz bir alışkanlıktır. Hatalarımızı büyütmek, eksiklerimize odaklanmak ya da kendimizi başkalarıy

Hayat, görünmeyen ama her an işleyen bir döngü üzerine kuruludur: alma ve verme. Bu döngü yalnızca maddi düzeyde değil; duygular, düşünceler ve enerjiler düzeyinde de sürekli hareket halindedir. Bu akışın özü sevgidir. Çünkü gerçek anlamda verdiğimiz ve aldığımız her şey, sevginin farklı biçimlerdeki yansımalarıdır. Hangisi ilk hangisi ikinci olarak görünürse görünsün almak ve vermek hakikati değişmeyen düşüncenin bütünlüğü açısında tek bir düşüncenin iki farklı özelliğidir.

Hep güçlü olmak zorunda hissettiğimizde zihnimiz aslında bize ne anlatıyor olabilir. “Ben hallederim”, “bir şekilde çözerim”, “bu da geçer” dediğimizde dışarıdan bakıldığında bu bir güç göstergesi gibi görünür. Zor anlarda paniklemeyen, toparlayan, çözüm bulan kişi oluruz. İnsanlar bize döner, bize güvenir. Ama çoğu zaman şu soruyu kendimize sormayız: Bu kadar güçlü kalmak bana neye mal oluyor? Çünkü güçlü olmak her zaman bir seçim değildir; bazen öğrenilmiş bir hayatta ka